Traditioneel zijn vrouwen goed bestand tegen crisissen. Ze komen er vaak sterker uit dan dat ze er ingingen. Een persoonlijke crisis, een economische crisis of een midlife crisis; een vrouw vecht en overwint daar waar mannen zich op drank, drugs of, juistem, vrouwen storten. Een vrouw overleeft, neemt de regie en regelt haar zaken, terwijl een man die zijn zekerheden verliest al gauw de warmte van de moederschoot zoekt op dubieuze plekken. Dat vrouwen het zwakkere geslacht zouden zijn, is een briljante uitvinding van mannen, net als voetbal of pitspoezen.

Hun vechtersmentaliteit heeft vrouwen ver gebracht. De allereerste vrouw die opkwam voor haar rechten was tevens de eerste vrouw ter wereld volgens de Joodse overlevering; Lilith. Voor Eva was zij de vrouw van Adam. Die relatie liep echter niet zo soepel. Adam wilde verschillende sexstandjes uitproberen, maar Lilith mocht nooit bovenop. Er was toen nog geen Viva of Dr Phil waar Lilith een brief naar toe kon schrijven om hulp te vragen voor dit heikele probleem. Uiteindelijk werd ze zo boos dat ze Adam heeft verlaten. Sindsdien wordt zij in de overleveringen afgeschilderd als het kwaad en kwam de degelijke Eva die uit de rib van Adam om toekomstige huwelijkse problemen voor te zijn.

Iets dichterbij  huis zijn de vrouwen nog steeds degenen die de wereldorde uitdagen, revoluties in Egypte en Marokko dragen, jarenlang onafgebroken demonstreren in Argentinië tegen de verdwijningen van hun zonen. Zij zijn de alleenstaande moeders die vechten voor een toekomst voor hun kinderen en zij zijn degenen die strijden tegen mensenhandelaren.

In Nederland zijn de vrouwen helaas verwend geraakt. Denken dat de strijd niet meer hun strijd is. En eerlijk is eerlijk, op sommige terreinen is dat ook zo. Daar worden de mannen op hoog tempo ingehaald. Zo neemt criminaliteit onder vrouwen sneller toe dan onder mannen. Is inmiddels 30% van de seksverslaafden vrouw. En heeft Nederland het hoogste percentage van rokende vrouwen in Europa.

Maar niet op alle terreinen gaat het zo goed met de emancipatie. Vrouwen verdienen in Nederland nog steeds relatief minder dan mannen in vergelijkbare functies. Meer dan de helft van de Nederlandse vrouwen is niet economisch zelfstandig. En Nederland komt zelfs na Pakistan op de wereldranglijst als het gaat om vrouwen in besluitvormende en bestuurlijke functies.

De emancipatie van de Nederlandse vrouw is nog lang niet voltooid. De Nederlandse vrouw voelt niet meer de noodzaak om te emanciperen. Vecht voor haar recht om terug naar het aanrecht te mogen. Anderen mogen er geen mening over hebben. Meest gehoorde kritiek op wetenschapper en econome Heleen Mees door andere vrouwen; 'ze heeft geen kinderen en heeft dus geen recht van praten'. Ondertussen beginnen vrouwelijke starters steeds vaker met deeltijdbanen, willen liever een leuke baan dan een met carriereperspectieven en stoppen met werken zodra er kinderen gebaard worden. Vrije keus; natuurlijk, maar wel vreselijk zonde. Vrouwen die wel een carrière proberen op te bouwen worden door de vrouwen die sleutelposities hebben verkregen als krabben in een krabbenmand naar beneden getrokken.

Het is tijd voor een revolutie in Nederland. Eentje die ook hier door vrouwen wordt gedragen. Een revolutie waarbij de Nederlandse vrouw wakker wordt en niet langer zichzelf en andere vrouwen tegenwerkt. Waarbij ze opkomt voor haar recht, nee plicht, om haar kennis en kunde in te zetten voor de samenleving. Laten we het de Lilith revolutie noemen. Viva la revolucion para siempre! enzo..

 
 Rond de kabinetsformatie van Rutte 1 was er nogal wat te doen over het aantal vrouwen, of in ieder geval het gebrek ervan, op ministersposten. Rutte presenteerde een zeer beschamend plaatje. Dankzij Neelie Kroes barstte de  discussie los. Beide partijen, zowel VVD als CDA, zouden
genoeg capabele vrouwen hebben, waarom had Rutte hiervoor  gekozen? Rutte hoefde zijn keuzes amper zelf te verdedigen. Dat werd al heel snel door andere (VVD) vrouwen voor hem gedaan.
Zij konden het wel begrijpen dat Rutte in een dergelijke gedoogconstructie voor stabiliteit en kwaliteit had gekozen.  Pardon??
 Waarom vrouwen altijd zo druk bezig zijn met elkaar naar beneden trekken als krabben in een mandje, zal ik nooit begrijpen. Maar elke (jonge) vrouw die carriere probeert te maken en steeds een trede hoger komt, zal dit gedrag  herkennen.
Zo blijkt uit onderzoek dat vrouwelijke leidinggevenden systematisch hun vrouwelijke ondergeschikten strenge beoordelen dan de mannelijke. Mannen maken dat onderscheid niet. Ook proberen ze promotie van andere vrouwen te voorkomen. En knap zijn speelt tegen een vrouw als de selectieprocedure door een seksegenote wordt geleid.
Ik zie er graag vrouwelijk uit (maw; probeer niet in een grijs pak een man te imiteren) en probeer met enige regelmaat humor en relativeringsvermogen in te brengen in vergaderingen en gesprekken. Daar waar ik serieus word genomen door mannen (of ze faken het heel goed), word ik in het kader van 'coaching' daar regelmatig op aangesproken door andere vrouwen. Liefst openlijk, zodat het naar beneden halen of betuttelend toespreken goed zichtbaar en hoorbaar is.

Voor al die dames: dank voor alle goedbedoelde adviezen, echt, uit de grond van mijn hart, maar back off als je mijn mooie hoge hakken niet op een zeer ongemakkelijke plek wilt voelen!

Ik heb geen talent voor de liefde. Of juist enorm veel talent. Ik weet het niet, maar er klopt in elk geval iets niet helemaal.

Ik kan vol jaloezie kijken naar stelletjes die een stabiele, rustige relatie hebben. Wonen in een vinex wijk met 1.7 kind en een labrador. Samen naar de Ikea en op zondag eten bij de schoonouders.  Rekeningen op tijd betaald, potje met spaargeld achter de hand. Elke zomer naar de camping omdat 'de kinderen dat zo gezellig vinden'. Geen diepe dalen of drama. Een rustig, stabiel leven.

Maar er zit een keerzijde aan dat beeld. Geen diepe dalen betekent ook geen hoge pieken. En hoge pieken betekenen passie. Iets waar ik niet zonder kan. Want waar heb ik anders een relatie voor nodig? Voor de seks, gezelschap, vriendschap, geld of het vuil buiten zetten, hoef ik het niet te doen. Dat kan ik allemaal prima zelf organiseren. Nee, ik wil het brandende gevoel dat ik niet zonder diegene kan. Ik wil naar hem verlangen, nachten lang wakker liggen,  alles voor hem over hebben. Dat alles overheersende gevoel, wij tegen de wereld, het gevoel waar dichters al honderden jaren over schrijven.

Maar mijn probleem is dat ik, ook dat, niet genoeg vind. Want met alleen passie, kom je er niet. Dat is leuk voor even, maar niet voor een leven lang. Daarvoor wil ik alles. Ik wil een man die mijn wereld woest op z'n kop gooit en mij tegelijkertijd serene rust brengt. Een man die te doorgronden en te vertrouwen is en toch gevaarlijk en mysterieus. Een man die mij vrede en drama geeft. Een man met wie ik kan genieten van de kleine dingetjes en met wie ik een groots en meeslepend leven leid. Diepe dalen, hoge pieken en ergens in het midden. Vliegen, zweven, neerstorten. Vol kunnen lachen en vol moeten huilen. Alle uithoeken van het leven voelen.

En stiekem wil ik ook gewoon naar de Ikea…………..

Hoe weet je dat je ouder wordt? Je kunt jezelf namelijk behoorlijk lang voor de gek houden. In de speigel kijken en oprecht geloven dat 100 willekeurige mensen op straat je geen dag ouder dan 25 zouden schatten. Je kunt elke avond met een vast ritueel je gezicht insmeren met de duurste cremepjes met kaviaar en bladgoud erin voor een gezonde, jonge gloed. Je kunt zelfs daten met een man die 10 jaar jonger is en beweren dat niemand het leeftijdsverschil ziet tussen jullie.

Maar voor iedere vrouw komt het moment dat je weet dat je een nieuwe gefakete leeftijd moet verzinnen. Voor mij was dat moment afgelopen weekend. In mijn hipste outfit was ik aan het swingen op de dansvloer. Best sexy, als zeg ik het zelf. Een beetje lachen, beetje flirten, tot dusver niets aan de hand. Op een gegeven moment werd het tijd voor een nieuw drankje. Al heupwiegend naar de bar, botste een jongen (zeg maar lekker ding) tegen me aan. Het volgende drankje is binnen, ging er nog door mijn hoofd, terwijl ik mijn meest verleidelijke blik op hem richtte. Hij keek me aan en zei de volgende legendarische woorden: 'Sorry, mevrouw'.

En bedankt……..