Rond de kabinetsformatie van Rutte 1 was er nogal wat te doen over het aantal vrouwen, of in ieder geval het gebrek ervan, op ministersposten. Rutte presenteerde een zeer beschamend plaatje. Dankzij Neelie Kroes barstte de  discussie los. Beide partijen, zowel VVD als CDA, zouden
genoeg capabele vrouwen hebben, waarom had Rutte hiervoor  gekozen? Rutte hoefde zijn keuzes amper zelf te verdedigen. Dat werd al heel snel door andere (VVD) vrouwen voor hem gedaan.
Zij konden het wel begrijpen dat Rutte in een dergelijke gedoogconstructie voor stabiliteit en kwaliteit had gekozen.  Pardon??
 Waarom vrouwen altijd zo druk bezig zijn met elkaar naar beneden trekken als krabben in een mandje, zal ik nooit begrijpen. Maar elke (jonge) vrouw die carriere probeert te maken en steeds een trede hoger komt, zal dit gedrag  herkennen.
Zo blijkt uit onderzoek dat vrouwelijke leidinggevenden systematisch hun vrouwelijke ondergeschikten strenge beoordelen dan de mannelijke. Mannen maken dat onderscheid niet. Ook proberen ze promotie van andere vrouwen te voorkomen. En knap zijn speelt tegen een vrouw als de selectieprocedure door een seksegenote wordt geleid.
Ik zie er graag vrouwelijk uit (maw; probeer niet in een grijs pak een man te imiteren) en probeer met enige regelmaat humor en relativeringsvermogen in te brengen in vergaderingen en gesprekken. Daar waar ik serieus word genomen door mannen (of ze faken het heel goed), word ik in het kader van 'coaching' daar regelmatig op aangesproken door andere vrouwen. Liefst openlijk, zodat het naar beneden halen of betuttelend toespreken goed zichtbaar en hoorbaar is.

Voor al die dames: dank voor alle goedbedoelde adviezen, echt, uit de grond van mijn hart, maar back off als je mijn mooie hoge hakken niet op een zeer ongemakkelijke plek wilt voelen!